Thursday, October 15, 2009

ชีวิตคู่ อีกนิดนึง

"เมื่อคนสองคนมาอยู่ด้วยกันแล้ว ก็ต้องรักกัน สามัคคีกัน ให้เกียรติซึ่งกันและกัน ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา เพื่อเข้าใจอีกฝ่ายหนึ่ง ต่างคนต่างแก้ไข ปรับตัวเองเพื่อเข้ากับอีกฝ่ายหนึ่ง ต้องรู้จักอดทน เมื่อเกิดไม่พอใจ ไม่ถูกใจ ต้องละทิฏฐิมานะ ความเห็นแก่ตัว พยายามปล่อยวาง และให้อภัยต่อกัน เรียกได้ว่าทั้งสองฝ่ายต้องปฏิบัติธรรมแบบอุกฤษฏ์ ต้องช่วยเหลือเอื้ออาทรต่อกัน ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน เพื่อที่จะผ่านพ้นอุปสรรคต่าง ๆ ไปได้และใช้ชีวิตร่วมกันอย่างเป็นสุข สบายใจ" ข้อความต่อจากหนังสือเล่มเดิมเมื่อวานนี้ จะเห็นได้ว่าการที่จะทำให้คนสองคนที่ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกันไปได้อย่างดีจะต้องเอาธรรมะ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นเครื่องประคับประคอง

ผมมีตัวอย่างที่ได้เจอกับตัวเองมีอยู่วันหนึ่งผมได้มีโอกาส ใช้บริการถแทกซี่จากแถวบางกะปิเพื่อจะไปปลายทางที่ซอยวัดคู้บอน พอขึ้นไปก็ได้บอกที่หมายเรียบร้อย วางแผนเดินทาง เส้นทาง และความเร็วที่ผมต้องการกับคนขับ นั่งไปได้ซักพัก ได้เหลือบไปมองที่ป้ายชื่อของพนักงานขับรถ ซึ่งเป็นรูปและชื่อผู้ชาย แต่ว่าคนที่ขับให้ผมอยู่นี่เป็นผู้หญิง อืม เราเลยหาเรื่องถามว่าทำไมพี่ไม่ใช่เจ้าของรถเหรอ ขับอย่างนี้ผิดนะโดนจับได้นะ ซึ่งคำตอบที่ได้คือ รถนี้เป็นของครอบครัวเค้า หรือสามีเค้า แล้วผลัดกันขับเพื่อสร้างรายได้ตลอดเวลา ไม่มีการที่รถจอดว่าง ดีดี ดีมากผมเห็นด้วยทางเศรษฐศาสตร์ คุ้มดี

เราพูดคุยกันหลายเรื่อง เรื่องการหาเงิน การใช้ชีวิต แล้วผมได้ถามเรื่องการขับรถว่า แบ่งกันขับอย่างนี้ ใครขับมากกว่ากันพี่ผู้หญิง หรือแฟนเค้า คำตอบคือ พี่ผู้หญิง ขับชั่วโมงมากกว่า ขับกลางวันแดดร้อนด้วย อืม นี่คือหน้าที่ของเพื่อนร่วมวานที่ปรกติ สาว ๆ อาจต้องทำงานมากกว่าผู้ชาย คราวนี้เลยถามต่อไปว่าแล้วขับรถมากกว่าอย่างนี้ที่บ้านใครซักเสื้อ ทำกับข้าว คำตอบก็คือพี่เค้าอีกเช่นเคยที่ต้องทำหน้าที่ของภรรยาที่ดี ใครดูแลลูก ไม่ต้องหาคำตอบ แม่ที่ดีก็ต้องทำหน้าที่อีกเช่นเคย

ผมเลยถามต้องไปว่า "ถามหน่อยนะพี่ ตอนแต่งงานได้สินสอดเท่าไหร" คำตอบ "พี่อยู่บ้านนอก ได้ห้าหมื่นนี่ก็ดีแล้ว" คือห้าหมื่นนี่เองที่พี่เค้าได้มาตอนแต่งงาน ห้าหมื่น ใช้งานในหน้าที่ภรรยาบนเตียงที่ดี ตลอดชีวิต ห้าหมื่น ใช้งานในหน้าที่คนซักผ้า ทำกับข้าวที่ซื่อสัตย์ตลอดไป ห้าหมื่นใช้งานในฐานะเพื่อนร่วมงานไปอีก เรื่อย ๆ จนกว่าลูก ๆ จะหาเงินได้ (มีแต่ลูกสาวซะด้วยรายนี้) คุ้มไหมกับเงิน ห้าหมื่นบาท ที่เค้าต้องทำหน้าที่ต่าง ๆ มากมายตลอดชีวิต ลองคิด

ผมถามไปอีกอย่างว่า "แล้วทำไมถึงอยู่กันได้" "ก็เพราะรัก" คำตอบออกมาจากปากพี่เค้ามาทันที ดังนั้นคำตอบผมเขียนให้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้วว่า ถ้าตัดสินใจอยู่กับใครแล้วต้องทำอย่างไร

อย่างไรก็ตาม พระพุทธเจ้าทรงตรัสสอนไว้อีกว่า "การไม่มีสามีเป็นลาภอันประเสริฐ" และ "การไม่มีภรรยาเป็นลาภอันปรเสริฐ"

จะเห็นได้ว่า ถ้าไม่อยากเอาทุกข์ของคนอื่นมาร่วมทุกข์ด้วย ก็อยู่คนเดียวเป็นลาภอันประเสริฐ แต่ถ้าอยากร่วมทุกข์ เอาขันธ์ ๕+๕ เป็น ๑๐ ก็แต่งงาน หากแต่ท่านก็ยังให้ธรรมะเพื่อผู้ที่อยากครองคู่ไว้ในโลกนี้ ดังนั้น ธรรมะจึงเป็นทางรอดทางเดียวจริง ๆ

3 comments:

  1. ต่างจิตต่างใจเพื่อน
    แล้วแต่ว่าจะมองยังไง

    ReplyDelete
  2. ก็ว่าอยู่ เรื่องนี้ไม่ค่อยอยากเขียนเท่าไร แต่ว่า
    น่าเขียน

    ReplyDelete
  3. เมื่อไหร่คนเขียนจาครองชีวิตคู่ล่ะ.....

    ReplyDelete